Göğsümde 150 yıllık mektubun var. Bilmem kaç yaşımdayım. Saymayı bırakalı yüzyıllar oldu. Mektubun mürekkebi gibi soldu gitti güzelliğim. Ne diyordun mektubun başında "ay yüzlü sevdiğim". Artık ne güzel yüzüm var ne de seni deli gibi seven çocuk kalbim. Yaşlandıkça hafızam yavaşlıyor, kalbim gibi o da teklemeye başladı. Yüzünle beraber güzel hatıralarda siliniyor artık. Şimdi yanımda olsaydın; yine eskisi gibi güzel gözlerinle baksaydın yüzüme, saçlarımda dolaşsaydı ellerin, ay yüzlüm diye seslenseydin bana. Ama artık imkansız, sen artık çok uzaklardasın. Üstelik uzun yıllar oldu seni kaybedeli. Belki beni izliyorsundur bir yerlerden, yanımda, yakınımdasındır. Senden bana kalan tek şey mürekkebi solmuş mektup. Bu mektup benim hazinem. Bu kağıdın üzerinde hala senin izlerin var. Dokunuşun, gözyaşlarının kuruyan izi, hep çok beğendiğim el yazın, inanır mısın kokun bile var bu kağıtta. Kalbimde sana hissettiğim özlem ve sensiz geçen günlerin sızısı var. Senden sonr...