Sihirli Gece

 

Dolunayın tüm ihtişamıyla gökyüzünde asıldığı bir gece. Hava açık, ılık bir esinti ve dokunduğu yere çiçekler serpen yumuşak bir yağmur var. En büyük acılar böyle güzel gecelerde çekilmeli bence. Gözyaşlarını silen ipeksi yağmur damlaları olmalı böyle zamanlarda. Seninle birlikte ağlamalı bulutlar ve tüm dertler yağmur damlalarına karışıp süzülmeli ince, beyaz parmaklardan. Çoğu acının devası olan "sihirli gece" bu gece.

Efkarın başımda harelediği, derin bir bulantı hissi veren, yoğun, yapış yapış bir sis bulutunun eşliğinde alıp başımı, bilinmezlik caddesinden yalnızlık sokağına sapıp ağlama kaldırımına doğru sakin adımlarla yürüme gecesi... 

Seslerin ve renklerin huzurumu kaçırdığı solmuş bir hayatın mahpusuyum. Huzuru huzursuzluk zannettiğim günleri yaşıyorum. Kuş cıvıltıları kulaklarımı tırmalıyor. Düzene yenik aşklar büyütüyorum içimde. İçimde büyüyen şeyler beni aşıyor. Umutsuzluğu iliklerimde hissediyorum. Öylesine yalnızım ve bu yalnızlıkla mutluyum saçma bir şekilde. Radyoda "elbet bir gün buluşacağız" çalıyor. Buluşacak kimsemin olmadığı düşüncesi sarıyor beynimi. Durup bir yerden bakıyorum, hayat hiç durmuyor. Hayat durmuyor ve acımı yaşamama izin vermiyor. Etrafımda aceleyle geçip giden bir güruh var. Ben sokağın ortasında ağlıyorum. Beynimde dönen iğrenç bir melodi var. Tepemdeki huysuz sis bulutu devamlı fısıldıyor bana; "Sihirli gecenin sihri gözyaşlarında saklı" " kaldırımın seni bekliyor". Beynim, bedenim ve kalbim biz birbirinin sözünü dinlemeyen üç asi arkadaşız. Ayaklarım bizi ağlama kaldırımına doğru sürüklüyor.

Benden geriye kalan bir enkazın toz zerrecikleri şimdi. Ben o kaldırımda her seferinde bir parçamı bırakmışım meğerse. Yavaş yavaş tüketmişim kendimi. Beyin mutlu anıları unutmaya meyillidir ve ne kadar kötü anı varsa yüzyıllarca en küçük ayrıntılarıyla muhafaza edilir. Sahiden unuttum mu mutlu anılarımı yoksa hiç mutlu anım olmadı mı onu bile bilmiyorum... 

Bu gece sihirli gece... Çiçekler serpen yumuşak bir yağmurun altında, usul adımlarla yürüyorum bilinmezliğe. belki son kez, son parçamı bırakmaya gidiyorum. Beynim, bedenim ve kalbim, üç asi arkadaşın sonsuzluğa kavuşma yolculuğu bu...